σε παγκάκια να μένεις
να υπάρχεις να ζεις
στα σοκάκια της γης
Νύχτες μπλε
σε τρεμάμενους δρόμους
χρόνια μωβ
κοντά σε υπονόμους
Σε θυμάμαι να νιώθεις
πανικό στη βροχή
σε δικάσαν να κρυώνεις
με το μπλε στην ψυχή
Και χλομιάζει ο αγέρας
που φυσάει στο παγκάκι
του κομπιούτερ το τέρας
σε δηλώνει για κάτι
Νύχτες μπλε
τ' ουρανού το δωμάτιο άδειο
κι αρρώστια στους δρόμους
ποιος να δώσει κουράγιο
Νύχτες μπλε
και τ' αστέρια φτωχά σχήματα
από ανέλπιδους κόσμους
που δεν δίνουνε χρήματα.
Νύχτες μπλε
στης Αθήνας τους δρόμους
χρόνια μωβ
με παρανόμους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου