Μην ξαναδείς δυο μάτια ήλιους

μες τον αφρό και τις πηγές

μην ξαναρθείς γιατί θα αφήσουν

δάκρυα στο κύμα και πληγές।

Μην ξαναβγείς στο ακρογιάλι

με το μπουρίνι της ζωής

μην ξαναβρείς δρόμο στα βράχια

στην αγκαλιά μου πάλι να μπεις

Δεν είσαι η αγάπη

είσαι η απάτη

που έρχεται φεύγει

και δεν μιλάει

δεν είσαι η αγάπη

είσαι το δάκρυ

που αργά κυλάει

γίνεται θάλασσα

 που δεν μιλάει.