Θα μείνω εδώ
για να φωνάζω
τις πληγές σου
μέχρι να κουραστούν
να ακούν οι νύχτες
Θα μείνω εδώ
να προσκυνάω
τους φόβους σου
μέχρι τα δέντρα
να χάσουν την σκιά τους
Θα μείνω εδώ
να κουβαλάω
τον σταυρό σου
μέχρι που οι μέρες
να μην ξημερώνουν πια
Όχι γιατί φοβήθηκα
το πέρασμα το τέλος
ή όπως αλλιώς το λες
αλλά γιατί
οι θάλασσες αγρίεψαν
τα δέντρα λύγισαν
τα βράχια έσπασαν
κι οι θύελλες τώρα αρχίζουν.
Θα κολυμπάω στα άγρια κύματα
και θα φωνάζω
ώσπου να μην έχω πια φωνή
ώσπου να καταλαγιάσει η οργή
ώσπου να απαλύνει ο πόνος
ο δικός σου.
Μου ταίριαξαν πολύ αυτές οι λέξεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚομμάτι μου τις ένιωσα.
Πολύ ωραία γραφή
Καλό σου ξημέρωμα